Rewalidacja Indywidualna

mgr Dorota Szpakowska, mgr Urszula Łysak, mgr Kazia Ziobrowska

 

Rewalidacja indywidualna jest to ogół działań, które podejmuje się, aby pomóc dziecku z niepełnosprawnością osiągnąć najwyższy z możliwych dla niego poziom funkcjonowania psychicznego i fizycznego. W czasie pracy z dzieckiem z niepełnosprawnością wszystkie działania mają na celu doskonalenie funkcji niezaburzonych oraz optymalne usprawnianie tych, w których wystąpiły dysfunkcje.

Rewalidacja indywidualna jest blokiem zajęć wspomagających rozwój dziecka: zajęć rozwijających, kompensacyjnych, usprawniających. Uczniowie na zajęciach:

  • rozwijają kompetencje komunikacyjne

  • rozumienie mowy i umiejętności porozumiewania się,

  • kształcą sprawność grafomotoryczną,

  • rozwijają umiejętność segregowania w zbiory i kategoryzowania wg cech istotnych,

  • doskonalą umiejętność koordynacji i organizacji wzrokowo – ruchowej,

  • bogacą zasobu słownictwa i wiadomości o świecie,

  • podnoszą umiejętności społeczne.


Podczas zajęć wykorzystywane są następujące metody pracy:

  • metody oglądowe oparte na obserwacji, które pozwalają dziecku zapoznać się z rzeczywistością, zjawiskami i wydarzeniami.

  • metody oparte na słowie (opowiadanie, opisy, pogadanki, prace z książką)

  • metoda malowania dziesięcioma palcami (R. F. Show); pomaga dziecku w pokonywaniu lęków, wzmacnianiu wiary we własne siły; ma wartości diagnostyczne.

  • metoda uczenia przez naśladownictwo:

  • naśladownictwo ruchowe i statyczne (wychowanie fizyczne, rytmika, plastyka,
    technika, czynności samoobsługi);

  • naśladownictwo werbalne (kształcenie i nauka mowy);

  • naśladownictwo zachowań i postaw.

  • metoda zabawy: od manipulacyjnych, ruchowych, konstrukcyjnych do tematycznych.

  • metoda gier dydaktycznych; należą do nich:

  • metoda stymulacyjna, np. sztuczne wytwarzanie fragmentu rzeczywistego tj. wyścigi przy użyciu klocków;

  • metoda sytuacyjna; tzn. stwarzanie sytuacji i przewidywań następstw;

  • metoda swobodnej pracy M. Montessori, gdzie myślą koncepcji wychowania jest życie dziecka ,,Pomóż mi zrobić to samemu”.

  • metoda W. Sherborne, czyli Metoda Ruchu Rozwijającego; ma właściwości relaksu, oparta jest na zabawie. Dostarcza psychicznych i fizycznych doznań, które pobudzają świadomość ciała, kontrolę nad nim, powodując dobre samopoczucie.

  • metoda stymulacji polisensorycznej – czyli uczenie polisensoryczne.

  • metoda Dobrego Startu.

  • metoda instrumentalna, czyli pozytywne wzmacnianie poprawnych form zachowania się i osiągnięć po udanym wykonaniu zadania.

  • metoda komputerowego wspomagania – pełni dwie funkcje: jest narzędziem ułatwiającym proces komunikowania się oraz stymuluje procesy poznawcze dziecka.

  • naturalna nauka języka.

Program terapii przewidziany jest dla uczniów, którzy zostali zakwalifikowani do zajęć rewalidacji indywidualnej. Zarówno treści, jak i rodzaje ćwiczeń oraz stopień trudności nauczyciel prowadzący zajęcia dobiera sam, uwzględniając: wiek dziecka i jego predyspozycje rozwojowe, rodzaj zaburzeń oraz występujące trudności. Nauczyciel prowadzący z dzieckiem zajęcia terapii sam decyduje o zakresie materiału, jaki przewiduje do realizacji z danym dzieckiem i w danym roku jego nauki, pamiętając o jego możliwościach i predyspozycjach rozwojowych. Pamiętając o ciągłym i systematycznym utrwalaniu zdobytych i wypracowanych umiejętności. Zajęcia trwają około 60 minut, podczas zajęć uczniowie korzystają z szeregu pomocy, które sprzyjają odkrywaniu przez dzieci radości płynącej z uczenia się.